جهیزیه به کارگردانی امین قوامی یک اثرِ قابل تأمل است که شاخصههای رئالیته در یک درام را با موجِ شخصیتهای کمیک تلفیق کرده. ترکیبِ مهران احمدی و الیکا عبدالرزاقی کنتراستِ تازهای از یک پارتنرِ دوست داشتنی ارائه داده. در حقیقت این دو از نظرِ آکادمیکی منفعل کنندهی سابقه و تجربیاتِ یکدیگر هستند و مشخص ...
ماریا به کارگردانیِ مهدی اصغری ازغدی شخصیتهایی پوچ را به تصویر کشیده که برای فرار به سوی جلو قومیّتِ بلوچ را سیبل کردهاند. این شخصیتها از پدر بزرگِ حلیمه، یا همان ماریا، تا فرهادِ سناریو که تا سکانسهای پایانی مشخصی نمیکند چه ارتباطی میانشان بوده، ادامه پیدا میکنند. یک دیالوگِ فیلم بسیار خطرناک ...
اوج، APEX، به کارگردانیِ بالتازار کرماکور سینمایی نیست که بخشِ قصّهگوییِ آن را میشود دنبال کرد. اتفاقات در فیلمنامهی یک اثرِ نمایشی در ابتدا اتفاقی میتوانند باشند امّا باید توجّه داشت شخصیتها بر اساسِ آن اتفاق نمیتوانند شکل بگیرند یا از حالتی تغییرِ موضع دهند. مسئلهی بزرگِ مفهومیِ فیلم به جام ...
سوپر ماریو: کهکشان به کارگردانیِ آرون هورواث و مایکل جِلنیک، ابعادِ تازهای به دریچهی بازیسازی، بر اساسِ یک فرنچایزِ نوستالژیک، در سینما خلق کرده است. شناختِ از شخصیتها در این پویانمایی وابستگی به اثرِ پیشینِ خود «برادران سوپر ماریو» را از بین بُرده و این مهمترین ویژگیِ یک انیمیشنِ مؤلف است. در ...
مجازاتگر: یک قتل دیگر به کارگردانی رینالدو مارکوس گرین یک اثر سینماییِ متقن نیست. مجموعهای از پارادوکسهای شخصیتی که در کاراکتری به نامِ کسل جمع شده و بیشتر شبیهِ یک کابوسِ سربازِ آمریکایی است که از جنگ برگشته تا کُمیکهای ضدِّ سینماییِ مارول را نمیشود فیلم عنوان کرد. اثر خُلاصهای از یک سریالِ نت ...
شام خداحافظی به کارگردانیِ حسین عبداللهی که تا 12 خرداد در تماشاخانه ماه حوزه هنری اصفهان به روی صحنه میرود، باعث شد بعد از چند ماه به تماشای تئاتر بنشینم و متأسفانه اصلاً آنچیزی نبود که میشد از یک نمایشِ دست و پا دار انتظار داشت. این نمایشِ ضعیفْ حرفی برای گفتن ندارد. مسئله از جایی شروع میشود که ...
درام به کارگردانی کریستوفر بورگلی تابعی از، «خدای کشتار» یاسمینا رضا است، که شکلِ آپارتمانی آن را رومن پولانسکی، جاهطلبانه کارگردانی کرده است. سینماییِ «درام» اگرچه روی پای خود ایستاده تا حدّی که مقیاسِ اُنتولوژیِ فرانسوی را به تینیجرهای آمریکایی تبدیل میکند امّا مسئلهی فیلم دیگر تربیت و تأثیرپذی ...
ماتریکسِ سال 1999 ساختهی واچوفسکیها علاوهبر اینکه یک فیلمِ کالت در تاریخِ سینمای جهان محسوب میشود، شکلی تهاجمی، نه دفاعی، از انسانِ کلاسیک در برابر توهمِ توطئهای است که آمریکاییهای هالیوودباز نسبت به شعورِ تصنعیِ بشر در آینده دارند. این توهم به آمریکاییها اجازه میدهد تا خودْ ویروسهای کامپیو ...
لاکپشت و حلزون به کارگردانیِ رضا حماسی فیلمی انتقادی با نگاهی سرد به فرهنگِ ایرانی است که در آن خانواده به باد سپرده میشود. مسئله چگونگیِ تربیت فرزند نیست بلکه چرایی تربیتِ او است؟ این فکت به مرورِ زمان به شاخصهی درام و انتقادِ حاصل از موضوعِ آن تبدیل میشود. فرزندِ پسری که ابداً مانند هیچکس نیس ...
اهل ایران با طراحیِ محمدحسین مهدویان که سرپرستیِ نوشتناش را مهدی یزدانیخرم بر عهده دارد، مصداقِ مقاوتِ نمایشی در برابر امپریالیسم است. مشخصاً در قسمتِ هشتمِ آن که با کارگردانی سجاد پهلوانزاده همراه شده نویسندهای را میبینیم که با پولِ نوشتن خرجِ زن، بچه و زندگی را میدهد؛ البته که این پدیده خیلی ...