همنت ساختهی کلوئی ژائو که موسیقیِ احساسیِ مکس ریشتر را چاشنیِ خود دارد یک پروبلماتیکِ عاشقانه در وصفِ جای خالیِ احساس در تعریفِ انسان و طبیعت است. اگر به گفتهی هگل استناد کنیم و این دیالکتیک را داشته باشیم که سوژه بر گرفته از زبانِ انسان در جغرافیایی است که زیست میکند؛ باید به این فکت اعتراف کرد ...
حال خوب زن به کارگردانی مهدی برزٌُکی و بیلبور به کارگردانی سعید دشتی دو فیلمی بود که در اولین روزِ شانزدهمین جشنواره فجرِ اصفهان دیدم. فیلمِ «بیلبورد» که یک شوخیِ سینمایی است و از نظرِ فنّی به اندازهای دمِ دستی و بد است که حتّی تمرینِ یک فیلم اوّلی هم محسوب نمیشود؛ با رونین، دوربینِ مداربسته، هدای ...
شاهنامهی ابوالقاسم فردوسی و هزار و یک شب که مجموعی از نویسندگانِ ناشناس آن را به تحریر درآوردهاند، آثاری ارزشمند در بسترِ کلمات و داستان هستند که رویا و خیالِ مخاطب را در هیاهویی از ناهُشیاری نگاه میدارند. تا از «شاهنامه» سخن به میان میآید از نبرد رستم و سهراب میگوییم و هفتخوانِ رستمِ پیلتن را ...
روشن نوشته و کارگردانیِ سید روحالله حجازی در ادامهی گرایش به سازهبندیِ سینما بر ساختارِ اقتصادی - اجتماعیِ خانواده، در این مدیوم حرفِ مهمّی میزند. وقتی مناسباتِ فردی تبدیل به بدیهیاتِ زیستن میشود دیگر نباید به سکانسهایی که عطاران، روشن، و انصاری در فیلم اُوِر میکنند، شک کرد. فیلم در ادامهی ه ...
محکوم سیامک مردانه یک هژمونیِ مدیایی در بسترِ پلتفُرمهای نمایشِ خانگی است و همانطور که در نقدِ ابتدای این سریال گفتم، در وانفسای دِماگوژی و قضاوت، و احساس میکنم حقِّ من است که تا پایان این سریال را دنبال کردهام که ببینم چه میزان شعورِ مخاطب به بازی گرفته شده، درامْ خیالِ سبکی است در تعلیقهای بی ...
تله فیلمی از جو کارناهان که مصادره و شکاف هم ترجمه شده، مُعمایی برای حل نشدن است. فیلمْ واقعیتها را بازگو نمیکند بلکه در حالِ نقدِ واقعیتهایی است که بخشِ عَُمدهای از غِیرتزُدایی در غرب را بر فرهنگِ وارده شامل میشود. پُلیسهایی که در مداری معکوس قرار میگیرند تا باورهای عُرف را با ایدئولوژیهای ...
چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم به کارگردانی دین دبلوا در ادامهی سرودههای دریانوردی بر ستایشِ توحُشِ وایکینگها است. گرچه در تاریخ، بنظر من، نمیشود ماجراجویی کرد و خیالْ نقشِ برجستهای در وقایعنگاریهای یک داستانِ دراماتیک دارد امّا خاصیّتِ سینمای پُر زرق و برقِ هالیوودی در بزرگنماییِ باورهای تا ...
شغال بهرنگ توفیقی نمایندهی نمایشی است که نه خانگی و نه خانوادگی میشود آن را دید. قصّه دُچارِ اضمحلالِ فرهنگی در ابعادِ روانی و زمانی شده و سوژهای برای فرار از این تالیفاسدِ داستانی انتخاب کرده که حسّاسیتِ جامعه را برمیانگیزد. داستانِ تجاوز به یک دخترِ ایرانی و بعد افسردگیِ حاصل از آن که بارِ رو ...
خداحافظ جون به کارگردانی کیت وینسلت غمانگیزترین فیلمِ خانوادگیِ غرب در یافتنِ هویتِ انسانی است. وینسلت به عنوانِ یک کارگردان به همان اندازه احساسْ خرج کرده که در هنگام نقشآفرینی از او دیده میشود. اوجِ احساساش را در «تایتانیک» کامرون، مشاهده میکنیم و تکنیک بازیگری او را در «کتابخوان» دالدری، لم ...
چریکه بهرام یا ایمان به قدرت تصویر ساختهی فرشید قلیپور حماسهای است در ستایشِ حماسهسازِ خیال و کلمه. انتشار این مستند از فیلمنت وزنهی سنگینی است بر ادبیاتِ دراماتیک این مرز و بوم. تماشای آن در روزهای اغتشاش و جنگِ شهریِ دشمن دو فکت را به بیننده القاء میکند، 1: هنرْ در بدترین شرایط نیز میتواند ...