سوپر ماریو: کهکشان به کارگردانیِ آرون هورواث و مایکل جِلنیک، ابعادِ تازهای به دریچهی بازیسازی، بر اساسِ یک فرنچایزِ نوستالژیک، در سینما خلق کرده است. شناختِ از شخصیتها در این پویانمایی وابستگی به اثرِ پیشینِ خود «برادران سوپر ماریو» را از بین بُرده و این مهمترین ویژگیِ یک انیمیشنِ مؤلف است. در ...
مجازاتگر: یک قتل دیگر به کارگردانی رینالدو مارکوس گرین یک اثر سینماییِ متقن نیست. مجموعهای از پارادوکسهای شخصیتی که در کاراکتری به نامِ کسل جمع شده و بیشتر شبیهِ یک کابوسِ سربازِ آمریکایی است که از جنگ برگشته تا کُمیکهای ضدِّ سینماییِ مارول را نمیشود فیلم عنوان کرد. اثر خُلاصهای از یک سریالِ نت ...
شام خداحافظی به کارگردانیِ حسین عبداللهی که تا 12 خرداد در تماشاخانه ماه حوزه هنری اصفهان به روی صحنه میرود، باعث شد بعد از چند ماه به تماشای تئاتر بنشینم و متأسفانه اصلاً آنچیزی نبود که میشد از یک نمایشِ دست و پا دار انتظار داشت. این نمایشِ ضعیفْ حرفی برای گفتن ندارد. مسئله از جایی شروع میشود که ...
درام به کارگردانی کریستوفر بورگلی تابعی از، «خدای کشتار» یاسمینا رضا است، که شکلِ آپارتمانی آن را رومن پولانسکی، جاهطلبانه کارگردانی کرده است. سینماییِ «درام» اگرچه روی پای خود ایستاده تا حدّی که مقیاسِ اُنتولوژیِ فرانسوی را به تینیجرهای آمریکایی تبدیل میکند امّا مسئلهی فیلم دیگر تربیت و تأثیرپذی ...
ماتریکسِ سال 1999 ساختهی واچوفسکیها علاوهبر اینکه یک فیلمِ کالت در تاریخِ سینمای جهان محسوب میشود، شکلی تهاجمی، نه دفاعی، از انسانِ کلاسیک در برابر توهمِ توطئهای است که آمریکاییهای هالیوودباز نسبت به شعورِ تصنعیِ بشر در آینده دارند. این توهم به آمریکاییها اجازه میدهد تا خودْ ویروسهای کامپیو ...
لاکپشت و حلزون به کارگردانیِ رضا حماسی فیلمی انتقادی با نگاهی سرد به فرهنگِ ایرانی است که در آن خانواده به باد سپرده میشود. مسئله چگونگیِ تربیت فرزند نیست بلکه چرایی تربیتِ او است؟ این فکت به مرورِ زمان به شاخصهی درام و انتقادِ حاصل از موضوعِ آن تبدیل میشود. فرزندِ پسری که ابداً مانند هیچکس نیس ...
اهل ایران با طراحیِ محمدحسین مهدویان که سرپرستیِ نوشتناش را مهدی یزدانیخرم بر عهده دارد، مصداقِ مقاوتِ نمایشی در برابر امپریالیسم است. مشخصاً در قسمتِ هشتمِ آن که با کارگردانی سجاد پهلوانزاده همراه شده نویسندهای را میبینیم که با پولِ نوشتن خرجِ زن، بچه و زندگی را میدهد؛ البته که این پدیده خیلی ...
.گوستاو فلوبر نویسندهای که نیازی به معارفهی من ندارد مهمترین ویژگیِ ادبیاش تصوری است که در راستای یک تخیلِ زیباشناسانه به تجسمی عینی تبدیل میگردد. این تجسم را مشخصاً در «تربیت احساسات» او مییابیم. البته که ترجمهی بینظیرِ مهدی سحابی و چاپِ ارزشمند مرکز همراه شده. در «مادام بوآری» و «سالامبو» ...
نیوجرسی به کارگردانی سعید دشتی با نمایشنامهای از صالح علویزاده، یک مفهومِ کُهنه بر ساختارِ نیچهایِ روانِ انسان است که اغلب به تضادهایی در روابط منجر خواهد شد. در این استنباط، گفتهی: آنچه تو را نکشد، قویترت خواهد کرد از نیچه را با تفسیرِ غلط اینگونه تعبییر کرده که: آنچه تو را نکشد، عوضت میکند. ...
بیست و یک ساختهی بهنام بهزادی طبیعتِ درامهای جنایی و پُلیسی را به چالش کشیده. در این درامهاْ بر اساسِ واقعی بودنِ پروندهی موردِ فیلمنامه شده بسیار مهم است در حالیکه میتواند به راحتی غیرِ واقعی بودنِ آن توجیه شود. شادی مختاری در نقشِ یک روانپریشِ جانی تا اندازهای بد بازی میکند که نه خندههایش ...