خاندان اژدها که توسطِ کارگردانان مختلفی ساخته شده و از شبکهی HBO پخش میشود گُسترشِ ادبیاتِ سورئالیستی در مدیومِ نمایشی تلویزیون است که صرفاً اِنسجامِ سرگرمی در آن مخاطب را به غفلت و اتلافِ وقت سوق میدهد. بیننده با داستان در چُنین مجموعهای روبرو نمیشود بلکه بخشِ خطرناکی از تخیلِ انسان را در حالِ ...
مزون کار به کارگردانی سجاد قراگزلو با نوشتهای از سیامک کاشفآذر یک ایدهی بلندِ سینمایی است که در ترجمهی آن به فیلمِ کوتاهِ جای تعلیق و کشمَکِش اشتباه گرفته شده و باگهای شدیدی در سناریو بوجود آورده. حسین مهری در قامتِ مردی که ذات و صفاتِ زنانه دارد و داروهای متعددی در این زمینه مصرف میکند، قابلی ...
هملت ساخته شده در سال 2025 توسطِ آنیل کاریا یک تفسیرِ غلط از آیاتِ نمایشیِ شکسپیر است که به باور من مطالعه و عمل به آثارِ او مانند قرآنِ مسلمانان برای علاقهمندان به هنرِ صحنه واجب خواهد بود. اولین نکتهای که فیلمبازی چون من را وادار به نوشتن در موردِ این اثر کرد ناهمخوانیِ روابطِ امروزی با ادبیاتِ ...
تابستان داغ از ابراهیم ایرجزاد را اگرچه دیر امّا بموقع دیدم. فیلمی که خواستگاهِ هرمونوتیکِ مؤلف را میسازد و بیان میکند مرعوبِ تکنیکِ دیگری شدن چه پیامدهایی دارد. این کارگردان که پیش از این چند فیلم کوتاه ساخته و «تابستان داغ» به عنوان اولین فیلمِ بلند و جدّیِ او محسوب میشود، از نظرِ فنّی جایگاهِ ...
جادوگر کرملین به کارگردانیِ اولیویه آسایاس فیلمِ خوش ریتمی است که رعایتِ ضرباهنگِ فیلمنامه در آن باعثِ ایجادِ واکنشِ مخاطب به کُنِشهای کاراکتر خواهد شد که در نتیجه کِشمَکِش را خلق میکند. از سیاست که حرف میزنیم بخشی از انساننمایی را در پوششِ هنر به سینما تزریق میکنیم که حتّی اقتباس از یک داستانِ ...
مایکل به کارگردانیِ آنتوان فوکوآ فیلمی است که تنها عنوانِ مایکل جکسون را آن هم برای تسخیرِ باکسآفیسِ سینما یدک میکشد. همانطور که انتظارش را داشتم فیلمْ ذاتِ اُسطوره را از شخصیتی که برای انسانیت شبانهروز تمرین میکند به شخصیتی که تمرین کردن را ابزاری برای رسیدن به شهرت میداند، تغییر داده. اُتوبیو ...
مرجان به کارگردانی سید میلاد بنی طباء فیلمِ بسیار بد و خطرناکی است. سینمایی که سنت را به مذهب و واپسگراییِ فرهنگی گره بزند، از جامعهای نشأت گرفته که نه مذهب را درست شناخته و نه سنت را. فرید سجادی حسینی چهرهای پوکرفیس و فیک به خود گرفته که حتّی سیگار کشیدناش هم مسخره است و کاه دود میکند. او که د ...
گالیله با طراحی و کارگردانی شهابالدین حسینپور فهمِ غلطی از اُسطُرلابِ بِرِشت در نمایشنامه نویسیِ چندوجهی دارد. ناخودآگاه، با ایمان به این نکته که هر اثر را باید قائم به ذاتِ خود مورد بررسی قرار داد، این اثر را با ساختهی محمدرضا بزرگزاد ارباب که در سال 1401 در فرشچیان اصفهان به روی صحنه رفت و حسن ...
کلاغ جدیدترین ساختهی محمدحسین مهدویان شکلی از بازگشت به خویشتن است که غُبارِ «آخرین روزهای زمستان» را بر دوش میکشد. این فُرم در خدمتِ دکوپاژی است که از کُهناُلگوهای نمایشی میل به مُدرنیته پیدا کرده. در همین قسمتِ ابتدایی داستان خود را لو میدهد: پدرزنی که، قصابیان، متوجّه ارتباطِ دامادش، جلال با ...
عاقبت نوشته و کارگردانیِ جونا هیل فلدستاین فیلمِ بَردگیِ مُدرن به زبانِ رسانه است. کیانو ریوز انتخابِ خوبی در نقشِ یک شهیرِ به دام اُفتاده در فضای مجازی و باجگیریِ ویدئویی نیست چرا که میمیک و اَنباشتِ ترکیبیِ بدنی و تکنیکهای بازیگریِ او برای چُنین کاراکتری ساخته نشده است. هرکاراکتری میتواند نقشِ ...