کارآگاه کین: وحشت بیسر به کارگردانیِ ویکتور وو نتیجهی میل انسان به کشف معماهایی است که در بیمیلی به شهود میرسند. در تعریفِ ترس دو فکتِ اساسی وجود دارد: 1- ایجادِ تصورْ در ابعادِ بزرگترِ ذهنی. 2-ناآگاهی نسبت به سوژه و کِشِش به سَمتِ اُبژه. سینما برای کشفِ مُعما و عِینیت بخشیدن به مواضعِ دراماتیک ...
وحشی به کارگردانیِ هومن سیدی در فصل دوّم از نظرِ معنایی اُفتِ دراماتیک و شخصیت پردازی پیدا کرده. چُنین شخصیتی، داوود اشرف، که جوگیرِ اخلاق، مرام و فرهنگِ زندان شده با یک دگردیسیِ رِوایی نمیتوان مکانیکِ او را تحتِ تأثیرِ کاریزمای دیگران قرار داد. مثلاً اگر داوود از مَنِشِ نیک تقلید کند ایرادی ندارد ...
هنری جانسون به نویسندگی و کارگردانیِ دیوید مَمِت فیلمِ مورد انتظارِ من بود تا ببینم این نمایشنامهنویسِ قدرتمند مِدیوماش در سینما همچنان تئاتری است یا خیر؟. ممت نویسندگیِ شعاریِ مثبتی دارد. اینکه وُکَلا به هرراهی برای اثبات بیگناهی موکل خود میروند امّا همین که خودشان گرفتار میشوند دست به دامان ق ...
چارهای نیست به کارگردانیِ پارک چان ووک استخراج کمدی از دلِ سیاهیهای زیستن در عصرِ معاصر است که به باورِ من کمدی به خودی خود معانی سیاهای در خود دارد و نیازی نیست که فیلمهایی این چُنین را یک کمدیِ سیاه بنامیم. کمدی و درام ریشهای ترین باورهای علمِ هنرهای نمایشی هستند و من فکر میکنم آنچه که باعث ...
Now You See Me: Now You Don’t به کارگردانیِ روبن فلیشر، جادویی است که درام را به مبارزه با شُعبدهبازی دعوت میکند. قبل از اینکه وارد تحلیلِ کوتاهِ چُنین فیلمهایی شوم باید این توضیح را اضافه کنم که: نظر ِ یک روحانی و آدمی که در علوم دینی مطالعه داشته با آنها که خود را مُنتقدِ سینما میدانند، به اند ...
هزار و یک شب به کارگردانیِ مصطفی کیایی بُعدِ نمایشیای به افسانههای اقتباس شده اضافه نکرده. این اضافه نکردن به معنای ناتوانیِ مؤلف در بازخوانیِ یک اثرِ ادبی و تبدیل آن به اَلگوریتمِ نمایشی نیست، تصویری از درجازدنهای باطلِ موضوعی بر محورِ خرافات است که اوج آن در «ازازیل» فتحی، یافت میشود. این تصوی ...
قاتل که بود؟ با نوشته و کارگردانی حمیدرضا کبیری خیالِ خامی است که مؤلف از کشف و شهودِ در شخصیتها به ابعادِ زمانیِ درام افزوده. وقتی از درامْ حرف میزنیم، دقیقاً از چه داریم صحبت میکنیم؟ درام به باورِ من: مجموعهای از روابط در گُسترهی زمان است که صعود و نزولِ شخصیتهایش نسبتِ مستقیم با بُعدِ مکانی ...
آغامحمدخان به کارگردانی و نویسندگی امین پناهی، که تا 28 آذر در تالار هنر اصفهان به روی صحنه میرود، یک اتفاقِ دراماتیک بر صحنهی تئاتر اصفهان است که باید بیشتر دیده و فهمیده شود. این اتفاقِ دوستداشتنی متنی سرشار از پتانسیلهای هنری دارد که تألیفِ آن بر صحنه نویدِ تاریخسازیِ بنیادینِ نمایش در ایران ...
ترون: آرس به کارگردانی یواخیم رانینگ نفسهای به شماره اُفتادهی دیزنی را بازتاب میدهد. این فیلم با تلفیقِ تخیلِ «جنگ ستارگان»، جرج لوکاس، و علمِ موجود در «اُدیسه فضایی» کوبریک، نمایشی ضعیف از پرداخت انسان در فضا و چگونگیِ درگیریِ او با زمان، که تا به امروز به باورِ من نمونهی اعلای آن را در «در میا ...
بازتاب به کارگردانی لیلا پرویزی یک اِنحرافِ فرهنگی در هنرِ نمایشِ ایران است. من بارها این فکت را یادآور شدهام که با شخصِ خاصّی زاویهدار نیستم بلکه اثر برای من مهم است نه مؤثر. اثری که نسخهی غربی برای فرهنگِ ایرانی بپیچد و احتمالاً همهی هنرِ کارگردان در بازنویسی متن این بوده که جای اسمِ مشروباتِ ...