تله فیلمی از جو کارناهان که مصادره و شکاف هم ترجمه شده، مُعمایی برای حل نشدن است. فیلمْ واقعیتها را بازگو نمیکند بلکه در حالِ نقدِ واقعیتهایی است که بخشِ عَُمدهای از غِیرتزُدایی در غرب را بر فرهنگِ وارده شامل میشود. پُلیسهایی که در مداری معکوس قرار میگیرند تا باورهای عُرف را با ایدئولوژیهای ...
چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم به کارگردانی دین دبلوا در ادامهی سرودههای دریانوردی بر ستایشِ توحُشِ وایکینگها است. گرچه در تاریخ، بنظر من، نمیشود ماجراجویی کرد و خیالْ نقشِ برجستهای در وقایعنگاریهای یک داستانِ دراماتیک دارد امّا خاصیّتِ سینمای پُر زرق و برقِ هالیوودی در بزرگنماییِ باورهای تا ...
شغال بهرنگ توفیقی نمایندهی نمایشی است که نه خانگی و نه خانوادگی میشود آن را دید. قصّه دُچارِ اضمحلالِ فرهنگی در ابعادِ روانی و زمانی شده و سوژهای برای فرار از این تالیفاسدِ داستانی انتخاب کرده که حسّاسیتِ جامعه را برمیانگیزد. داستانِ تجاوز به یک دخترِ ایرانی و بعد افسردگیِ حاصل از آن که بارِ رو ...
خداحافظ جون به کارگردانی کیت وینسلت غمانگیزترین فیلمِ خانوادگیِ غرب در یافتنِ هویتِ انسانی است. وینسلت به عنوانِ یک کارگردان به همان اندازه احساسْ خرج کرده که در هنگام نقشآفرینی از او دیده میشود. اوجِ احساساش را در «تایتانیک» کامرون، مشاهده میکنیم و تکنیک بازیگری او را در «کتابخوان» دالدری، لم ...
چریکه بهرام یا ایمان به قدرت تصویر ساختهی فرشید قلیپور حماسهای است در ستایشِ حماسهسازِ خیال و کلمه. انتشار این مستند از فیلمنت وزنهی سنگینی است بر ادبیاتِ دراماتیک این مرز و بوم. تماشای آن در روزهای اغتشاش و جنگِ شهریِ دشمن دو فکت را به بیننده القاء میکند، 1: هنرْ در بدترین شرایط نیز میتواند ...
نورمبرگ ساختهی جیمز وندربیلت درامِ جذابی برای مدیومِ سینما است که معجونی از باورهای ضدِّ یهودیت و یهود را در پوششِ نازیها خلق کرده. قبل از اینکه وارد نقدِ مفهومی شوم باید از بازیِ راسل کرو در نقشِ گورینگ و بازگشتِ براندو وارِ او به سینما تمجید کنم. براندو در «پدر خوانده» کاپولا، بازگشتِ شکوهمندی د ...
هفت روز به کارگردانیِ علی صمدی احدی و فیلمنامهای از محمد رسولاُف فیلمِ خیلی ضعیف و بدی است که نشان میدهد اُپوزیسیونی که دل به حمایتهای اغیار بسته تا چه اندازه میتواند مفلوک و سُست عُنصر باشد. توصیهی من به این عزیزان این است که حداقل اگر تاریخِ چندین سالهی سُلطه را فراموش کردهاند با نگاهی به ...
از رقص تا جنون فیلمِ کوتاهی از بابک برجسته با نوشتهای از علیرضا قاسمی است که نتیجهی ضدِّ اخلاقیات و گسستِ فرهنگی با جوامعِ کلاسیک شده. فیلم صراحتاً میگوید: اگر فهمیدی شوهرت دارد خیانت میکند، پولهایش را بگونهای سرقت کُن که به همه شک کند اِلّا تو. این فهم در بُعد زمانیِ درام یک مشخصهی طویل میط ...
زیبا صدایم کن از رسول صدرعاملی فیلمِ دوست داشتنیای نیست. در این اثر مفهوم بر فُرم مقدم میشود و سوژه در انتخابی الزامی توسط مؤلف به بیننده القا شده که به اشتباه اُبژه خوانده میشود. فیلمساز خود را پُشتِ حرفِ زنانهاش پنهان میکند و به پنهانکاریاش تا هنگامی که از زنانِ این سرزمین ترحم برمیانگیزد ...
اُتاق صورتی به کارگردانیِ سمیه اشتری با نوشتهی میثم فرهمندیان تا 20 دی 1404 در تماشاخانهی ماه حوزه هنری اصفهان به روی صحنه میرود. این نمایش در حالِ ترویجِ نوعی از نگاهِ فلسفی به پیشفرضهای گُمانی در رابطه است که من به شخصه آن را خیلی دوست دارم. رابطه در اینهمان گوییهای انشایی، تمرینِ زیستن می ...