از رقص تا جنون فیلمِ کوتاهی از بابک برجسته با نوشتهای از علیرضا قاسمی است که نتیجهی ضدِّ اخلاقیات و گسستِ فرهنگی با جوامعِ کلاسیک شده. فیلم صراحتاً میگوید: اگر فهمیدی شوهرت دارد خیانت میکند، پولهایش را بگونهای سرقت کُن که به همه شک کند اِلّا تو. این فهم در بُعد زمانیِ درام یک مشخصهی طویل میط ...
زیبا صدایم کن از رسول صدرعاملی فیلمِ دوست داشتنیای نیست. در این اثر مفهوم بر فُرم مقدم میشود و سوژه در انتخابی الزامی توسط مؤلف به بیننده القا شده که به اشتباه اُبژه خوانده میشود. فیلمساز خود را پُشتِ حرفِ زنانهاش پنهان میکند و به پنهانکاریاش تا هنگامی که از زنانِ این سرزمین ترحم برمیانگیزد ...
اُتاق صورتی به کارگردانیِ سمیه اشتری با نوشتهی میثم فرهمندیان تا 20 دی 1404 در تماشاخانهی ماه حوزه هنری اصفهان به روی صحنه میرود. این نمایش در حالِ ترویجِ نوعی از نگاهِ فلسفی به پیشفرضهای گُمانی در رابطه است که من به شخصه آن را خیلی دوست دارم. رابطه در اینهمان گوییهای انشایی، تمرینِ زیستن می ...
کارآگاه کین: وحشت بیسر به کارگردانیِ ویکتور وو نتیجهی میل انسان به کشف معماهایی است که در بیمیلی به شهود میرسند. در تعریفِ ترس دو فکتِ اساسی وجود دارد: 1- ایجادِ تصورْ در ابعادِ بزرگترِ ذهنی. 2-ناآگاهی نسبت به سوژه و کِشِش به سَمتِ اُبژه. سینما برای کشفِ مُعما و عِینیت بخشیدن به مواضعِ دراماتیک ...
وحشی به کارگردانیِ هومن سیدی در فصل دوّم از نظرِ معنایی اُفتِ دراماتیک و شخصیت پردازی پیدا کرده. چُنین شخصیتی، داوود اشرف، که جوگیرِ اخلاق، مرام و فرهنگِ زندان شده با یک دگردیسیِ رِوایی نمیتوان مکانیکِ او را تحتِ تأثیرِ کاریزمای دیگران قرار داد. مثلاً اگر داوود از مَنِشِ نیک تقلید کند ایرادی ندارد ...
هنری جانسون به نویسندگی و کارگردانیِ دیوید مَمِت فیلمِ مورد انتظارِ من بود تا ببینم این نمایشنامهنویسِ قدرتمند مِدیوماش در سینما همچنان تئاتری است یا خیر؟. ممت نویسندگیِ شعاریِ مثبتی دارد. اینکه وُکَلا به هرراهی برای اثبات بیگناهی موکل خود میروند امّا همین که خودشان گرفتار میشوند دست به دامان ق ...
چارهای نیست به کارگردانیِ پارک چان ووک استخراج کمدی از دلِ سیاهیهای زیستن در عصرِ معاصر است که به باورِ من کمدی به خودی خود معانی سیاهای در خود دارد و نیازی نیست که فیلمهایی این چُنین را یک کمدیِ سیاه بنامیم. کمدی و درام ریشهای ترین باورهای علمِ هنرهای نمایشی هستند و من فکر میکنم آنچه که باعث ...
Now You See Me: Now You Don’t به کارگردانیِ روبن فلیشر، جادویی است که درام را به مبارزه با شُعبدهبازی دعوت میکند. قبل از اینکه وارد تحلیلِ کوتاهِ چُنین فیلمهایی شوم باید این توضیح را اضافه کنم که: نظر ِ یک روحانی و آدمی که در علوم دینی مطالعه داشته با آنها که خود را مُنتقدِ سینما میدانند، به اند ...
هزار و یک شب به کارگردانیِ مصطفی کیایی بُعدِ نمایشیای به افسانههای اقتباس شده اضافه نکرده. این اضافه نکردن به معنای ناتوانیِ مؤلف در بازخوانیِ یک اثرِ ادبی و تبدیل آن به اَلگوریتمِ نمایشی نیست، تصویری از درجازدنهای باطلِ موضوعی بر محورِ خرافات است که اوج آن در «ازازیل» فتحی، یافت میشود. این تصوی ...
قاتل که بود؟ با نوشته و کارگردانی حمیدرضا کبیری خیالِ خامی است که مؤلف از کشف و شهودِ در شخصیتها به ابعادِ زمانیِ درام افزوده. وقتی از درامْ حرف میزنیم، دقیقاً از چه داریم صحبت میکنیم؟ درام به باورِ من: مجموعهای از روابط در گُسترهی زمان است که صعود و نزولِ شخصیتهایش نسبتِ مستقیم با بُعدِ مکانی ...