گل سنگ به کارگردانیِ ابراهیم ایرجزاد که از پلتفرم شیدا منتشر میشود، واقعیتی تلخ از تأثیرِ اقتصادِ فلج شده بر فرهنگِ ایرانی است. ایرجزاد که پیش از این ماجرای به تصویر کشیدن «عنکبوت» را در کارنامهاش دارد، و نباید در آن اثر از بازیِ خوب تنابنده غافل شد، پیشبینی میشود با شروعی که در اثرِ جدید خود ...
میراث آن لی به کارگردانی مونا فاستولد تقبیح کنندهی روابط انسانی در جهت تکاملِ بشرِ تنها با اعترافی دروغین به گناه و فرزندآوری است. بخشِ بزرگی از مکاتباتِ فمینیسمی نشأت گرفته از پیروان شیکر و چُنین ادیانِ مَن درآوردیای است. در این متنی که از حاشیهی مسیحیت خارج شده، هیجانْ عُنصرِ اصلیِ تبرعه کننده ...
استاد عماد حسینی یک جاهطلبیِ کورکورانه در جمیعِ جهاتِ دراماتیک با تقلب از روی دستِ اصغر فرهادی و مشخصاً «جدایی نادر از سیمین» که هیچ ربطی هم به جُنبشِ «ME TOO» ندارد. در این تقلبِ سطحی ما تهیهکنندگیِ بهروز افخمی را داریم که با مشاورهی محمدحسین مهدویان همراه شده؛ امّا نکتهای که در تمامِ مدّتِ فیل ...
برای یک زندگی معمولی ساختهی عباس رافعی جایی در سینمای اجتماعیِ ایران ندارد. فیلمی که پُرواضح است علی اوجی آن را برای نرگس محمدی ساخته؛ کاری که رامبد جوان در «نگار» برای نگار جواهریان کرد. سینمای ایران تبدیل به دغدغهی ارتباطاتِ شخصی شده و این اصلاً خوب نیست. در تمامی پلانها یک لحظه از سارا، محمدی، ...
قرمز یواش با کارگردانیِ علی جبارزاده مصداقِ واضحِ ماهی گرفتن در سینمایِ گِلآلودِ بدنهی ایران است. در حالی که سینما باید حالِ مردم را خوب کند و به عنوان سنگرِ مقاومتِ فرهنگیِ در هر ساختاری شناخته میشود، متأسفانه چُنین فیلمهایی آبروی نظام را میبرند و باقی ماندهی فرهنگِ آن را تضعیف میکنند. به اُ ...
عروسِ مگی جیلنهال فیلمِ آشفتهای است که با ترکیبِ شرارت در ذاتِ عاشقانهی یک زن، او را به «کروئلا»یی، کریگ گیلسپی، افسانهای مبدل میکند. این مکانیزمِ تبدیلی در آثار متعدد هالیوودی دیده میشود تا جایی که مرد برای رفعِ نیازِ جنسیِ خود وجود همدمی زنانه را از یک پزشکِ خانم تقاضا خواهد کرد. اصلاً به این ...
ارزش عاطفی به کارگردانیِ یوآکیم ترییر، فیلمی حیف شده دربارهی ارزشهای انسانی است که در مدارِ خاطرات گفتوگویی با اشیاء را انشاء میکند که نوستالژیهای آن همچنان زندهاند. نورا، رِنانه رینس وه، وقتی که میخواسته موضوعی برای یادداشت خود انتخاب کند، از زبانِ خانهاش آدمها، اتمسفر، اجناس و طبیعت را ت ...
صدای هند رجب به کارگردانی کوثر بن هنیه محصولی تمثیلی از نمونهی دانمارکی «گناهکار» گوستاو مولر، است. فیلم از نظرِ سینمایی حرفِ خاصّی برای گُفتن ندارد: اینسِرتهای معمولی و گاهاً بیش از اندازه که با دوربین روی دست و زومهای متعدد سعی کرده به احساساتِ بازیگر نفوذ کند، کلوزآپهای نصفهنیمه که بخشی از آ ...
مأمور مخفی به کارگردانی کلبر مندونسا فیلیو، نژادی از ژانرِ نوآر در پوستهی معمّا است که چاشنیِ امپرسیونیسم به آن رنگ و لعاب داده. به باور من اوجِ نشانِ کارآگاهی بودنِ یک فیلم در کشف و شهوداتِ هیچکاک نهفته شده که این میان تأکیدِ رابرت مککی به فیلمنامهی «محله چینیها» رومن پولانسکی، بجا است. ذاتِ چُ ...
28 سال بعد: معبد استخوان به کارگردانی دنی بویل یک تراژدیِ سهگانهی انسانی است که از مرگِ احساسات نشأت میگیرد. در پارهای از یادداشتهای خود به این مقولهی مهم اشاره کردهام که مارکی دوساد با همهی میلِ به دیگر آزاری و لذّتی که از آن میبُرد «120 روز در سودوم» را نوشت و پازولینی هم «سالو» را با اض ...