چریکه بهرام یا ایمان به قدرت تصویر ساخته‌ی فرشید قلی‌پور حماسه‌ای است در ستایشِ حماسه‌سازِ خیال و کلمه. انتشار این مستند از فیلم‌نت وزنه‌ی سنگینی است بر ادبیاتِ دراماتیک این مرز و بوم. تماشای آن در روزهای اغتشاش و جنگِ شهریِ دشمن دو فکت را به بیننده القاء می‌کند، 1: هنرْ در بدترین شرایط نیز می‌تواند ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

نورمبرگ ساخته‌ی جیمز وندربیلت درامِ جذابی برای مدیومِ سینما است که معجونی از باورهای ضدِّ یهودیت و یهود را در پوششِ نازی‌ها خلق کرده. قبل از اینکه وارد نقدِ مفهومی شوم باید از بازیِ راسل کرو در نقشِ گورینگ و بازگشتِ براندو وارِ او به سینما تمجید کنم. براندو در «پدر خوانده» کاپولا، بازگشتِ شکوهمندی د ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

هفت روز به کارگردانیِ علی صمدی احدی و فیلمنامه‌ای از محمد رسول‌اُف فیلمِ خیلی ضعیف و بدی است که نشان می‌دهد اُپوزیسیونی که دل به حمایت‌های اغیار بسته تا چه اندازه می‌تواند مفلوک و سُست عُنصر باشد. توصیه‌ی من به این عزیزان این است که حداقل اگر تاریخِ چندین ساله‌ی سُلطه را فراموش کرده‌اند با نگاهی به ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

از رقص تا جنون فیلمِ کوتاهی از بابک برجسته با نوشته‌ای از علیرضا قاسمی است که نتیجه‌ی ضدِّ اخلاقیات و گسستِ فرهنگی با جوامعِ کلاسیک شده. فیلم صراحتاً می‌گوید: اگر فهمیدی شوهرت دارد خیانت می‌کند، پول‌هایش را بگونه‌ای سرقت کُن که به همه شک کند اِلّا تو. این فهم در بُعد زمانیِ درام یک مشخصه‌ی طویل می‌ط ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

زیبا صدایم کن از رسول صدرعاملی فیلمِ دوست داشتنی‌ای نیست. در این اثر مفهوم بر فُرم مقدم می‌شود و سوژه در انتخابی الزامی توسط مؤلف به بیننده القا شده که به اشتباه اُبژه خوانده می‌شود. فیلم‌ساز خود را پُشتِ حرفِ زنانه‌اش پنهان می‌کند و به پنهان‌کاری‌اش تا هنگامی که از زنانِ این سرزمین ترحم برمی‌انگیزد ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

اُتاق صورتی به کارگردانیِ سمیه اشتری با نوشته‌ی میثم ‌فرهمندیان تا 20 دی 1404 در تماشاخانه‌ی ماه حوزه هنری اصفهان به روی صحنه می‌رود. این نمایش در حالِ ترویجِ نوعی از نگاهِ فلسفی به پیش‌فرض‌های گُمانی در رابطه است که من به شخصه آن را خیلی دوست دارم. رابطه در این‌همان گویی‌های انشایی، تمرینِ زیستن می ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

کارآگاه کین: وحشت بی‌سر به کارگردانیِ ویکتور وو نتیجه‌ی میل انسان به کشف معماهایی است که در بی‌میلی به شهود می‌رسند. در تعریفِ ترس دو فکتِ اساسی وجود دارد: 1- ایجادِ تصورْ در ابعادِ بزرگترِ ذهنی. 2-ناآگاهی نسبت به سوژه و کِشِش به سَمتِ اُبژه. سینما برای کشفِ مُعما و عِینیت بخشیدن به مواضعِ دراماتیک ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

وحشی به کارگردانیِ هومن سیدی در فصل دوّم از نظرِ معنایی اُفتِ دراماتیک و شخصیت پردازی پیدا کرده. چُنین شخصیتی، داوود اشرف، که جوگیرِ اخلاق، مرام و فرهنگِ زندان شده با یک دگردیسیِ رِوایی نمی‌توان مکانیکِ او را تحتِ تأثیرِ کاریزمای دیگران قرار داد. مثلاً اگر داوود از مَنِشِ نیک تقلید کند ایرادی ندارد ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

هنری جانسون به نویسندگی و کارگردانیِ دیوید مَمِت فیلمِ مورد انتظارِ من بود تا ببینم این نمایشنامه‌نویسِ قدرتمند مِدیوم‌اش در سینما همچنان تئاتری است یا خیر؟. ممت نویسندگیِ شعاریِ مثبتی دارد. اینکه وُکَلا به هرراهی برای اثبات بی‌گناهی موکل خود می‌روند امّا همین که خودشان گرفتار می‌شوند دست به دامان ق ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید

چاره‌ای نیست به کارگردانیِ پارک چان ووک استخراج کمدی از دلِ سیاهی‌های زیستن در عصرِ معاصر است که به باورِ من کمدی به خودی خود معانی سیاه‌ای در خود دارد و نیازی نیست که فیلم‌هایی این چُنین را یک کمدیِ سیاه بنامیم. کمدی و درام ریشه‌ای ترین باورهای علمِ هنرهای نمایشی هستند و من فکر می‌کنم آنچه که باعث ...

تعداد لایک‌ها
لطفا وارد شوید
دنبال کردن
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید
لطفا وارد شوید