پُستینا

پرسید چطور خانواده را راضی می‌کنی که تنهایی سفر بروی؟ گفتم: نقش مریم مقدس، مادر ترزا، کوزت، سیندرلا و اژدهای خشمگین را به طور همزمان به مدت یک هفته بازی می‌کنم. ...

تازگی هروقت به خدا فکر می‌کنم، جنگل و کوه و رود به خاطرم می‌آید. ...

میدان انقلاب، حوالی ده صبح یکی از مغازه‌های تک‌افتاده بین آن‌همه کتاب بود. از اینها که تابلوهایی حاوی اشعاری در مایه‌های قطره تویی، بحر تویی.. بیش میازار مرا، نوشته شده روی پلاستیک مرمر‌نما یا مقوای دورمینیاتور می‌فروشند. صدی‌به‌دست، اصرار می‌کرد به پسر پیک‌موتوری؛ دشت نکردی، بیا بگیر. پیک‌موتوری ه ...

دیروز حوالی ساعت ده صبح، من از بساط جوراب‌فروشی روبروی متروی انقلاب، یک جفت جوراب خریدم. دستفروش گفت: ایشالا دستت خوبه، دشت نکردم. گفتم: دستم خیلی خوبه، هرجا میرم سبز میشه. بعدم تو دلم پنج‌تا صلوات به نیت پنج‌تن فرستادم و کارت دادم.حالا از دیروز دارم براش دعا می‌کنم یک خانه بزرگ در منطقه‌ای که دوست ...

در نوجوانی خیلی مخاطب مجلات زنان بودم. همراه خیل مجلات و روزنامه‌های سیاسی دیگری که می‌خواندم. نوجوانی ما خورده بود به دوران خاتمی. نام‌های بزرگی که پای آن صفحات بود، پیش‌تازان این عرصه، فریادشان در توصیف رنجی که زنان می‌بردند، بلند. به قانون‌ها می‌تاختند، به عرف و حتی به مذهب. در نهایت نه‌تنها با ...

من عاشق رنگم، رنگ‌های شارپ و خاورمیانه‌ای. سبز پررنگ، سرخابی، نارنجی، زرشکی. هیچ وقت نتوانستم با این ترندهای نود و مود و اینها کنار بیایم. از رنگ‌های مرده و چرک و خفه دلم می‌گیرد. تا اینکه امروز یک فولکس‌واگن فیلی دیدم. دلم می‌خواست بروم تمام روسری‌های سرخابی و جیگری‌م را آتش بزنم. رنگ یعنی این. خلق ...

بدن ما تنها ماده نیست. هوشمند است. منزلگاه روح خداست. شاهد و مشهود است. جان دارد. اگر در سکون و سکوت خود بمانیم و خوب گوش کنیم با ما صحبت می‌کند و راه را نشان می‌دهد. پ.ن: این نوشته یادآوری‌ای بود در روزی که طبق عادت از خانه خارج شدم برای انجام کاری و کاملا فراموش کرده بودم که آن روز نیازی به انجام ...

من عاشق سینمای دهه هشتادم. ...

ژاپنی‌ها سنتی باستانی دارند به نام حمام جنگل؛ غوطه‌وری در جنگل با تمام حواس.#جنگل_لفور Video is too big ...

آخرین بار یکسال پیش یک نمایش توی تئاتر شهر دیدم. دو ماه پیش هم بچه‌هام را بردم کانون پرورش فکری پارک لاله که نمایشی بر مبنای داستان چرا؟ چرا؟ چرا؟ی کلر ژوبرت ببینند که انرا حساب نمیاورم. چون در سرتاسر نمایش داشتم با بچه‌هام یکی به دو می‌کردم که قانع‌شان کنم تئاتر مثل سینما نیست که خش‌خش نایلون بوشار ...